.png)
Otišao je čovjek čije je ime među Trebinjcima i Hercegovcima u Beogradu decenijama bilo sinonim za čestitost, dostojanstvo i tiho dobročinstvo. U vječnost se preselio Obrad Ćuk, privrednik, istaknuti društveni djelatnik i, iznad svega, veliki gospodin na koga su s ponosom gledali Hercegovci i Trebinjci u Beogradu.
Obrad je rođen 12. januara 1940. godine u Podosoju, zaseoku pitomog Ljubomira nadomak Trebinja, u čestitoj porodici oca Špira i majke Save (rođene Milićević, iz Zvjerine iznad Bileće). Rastao je kao pretposljednji od šestorice braće, od kojih danas u životu ostaje još samo Milan (89), nastanjen u rodnom Trebinju.
Put iskušenja i ranog sazrijevanja
Sudbina Obrada Ćuka bila je od najranijih dana neraskidivo vezana za usud njegovog zavičaja, obilježenog teškim ideološkim podjelama i ratnim iskušenjima. Zbog ujaka Mata Milićevića, jednog od osnivača i vođa hercegovačkih ustanika u Drugom svjetskom ratu, porodica je podnijela veliku žrtvu. Otac i majka su bili utamničeni, a djeca su te teške godine provela van kućnog praga, potucajući se od nemila do nedraga.
Tek nakon ujakove smrti 1949. godine, porodica uspjeva da pronađe svoj mir. Zbog ratnih nedaća, Obrad u školu polazi sa tri godine zakašnjenja, ali urođeni talenat i hercegovačka oštroumnost brzo nadoknađuju propušteno. Nakon završene osnovne škole u Ljubomiru, u Trebinju završava Srednju ekonomsku školu, kao pripadnik njene prve, istorijske generacije.
Šta Vi mislite o ovome?